Στα 30,31,32,33 σε μια χώρα που γερνάει δημογραφικά αλλά σκέφτεται ακόμη με όρους δεκαετίας του ’80, κάποιοι επιμένουν να σε αποκαλούν “νεολαία”. Αρνούνται να προσαρμοστούν σε μια εποχή που τρέχει σε διεθνές επίπεδο με πρωταγωνιστές ανθρώπους αυτής της ηλικίας. Η κοινωνία συχνά μετρά τα χρόνια ως τίτλο κύρους κι όχι ως πραγματική επάρκεια. Η γενιά που μεγαλώνει μέσα σε κρίσεις και αλλεπάλληλες μεταβάσεις έμαθε να προσαρμόζεται ταχύτερα και να σκέφτεται πολυεπίπεδα. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να περιμένουν κι αν έχουμε την ελπίδα να ενεργοποιηθούν πρέπει τώρα να πάρουν τα κλειδιά και να εφεύρουν το νέο.
